Buitenstaanders

Ze zijn met zon 19 miljoen, miljoenen meer dan mensen in dit land. Ze heten allemaal Fiets van achteren. Ze zijn net mensen: jong, oud, kreupel en goed ter been, opgetut, gelikt en gerafeld. Je kan aan ze zien wat ze moeten doen voor de kost. Van nature zijn het eenlingen met een gevaarlijke, maar niet te temmen hang naar anarchie light. In de praktijk is het gros in kudden en colonnes gedreven, zo veel als een cultuur maar wil verdragen.

Maar morgen zijn er nog meer dan er vandaag al zijn. Waar moeten ze allemaal stilstaan? We bouwen stallingen bij de vleet en nooit zal het genoeg zijn. We slaan als wilden krammen in de grond en nog bloeit de jungle. Alles om het beestje te temmen. Mooi niet. Is niet te doen. Is eigenschap van het beestje. Wie wat in de rondte slentert komt ze tegen in stelletjes, bosjes, bossen en beginnend oerwoud, in alle formaten en overal. Gaat nog wel even door zo.

Zo, vanwege al die drukke fietsgevallen, valt het oog als vanzelf op de alleenstaanden, de outsiders en de individualisten . Kijk daar staan ze, meestal maar even, soms voor altijd. Gaat ook nog wel even door zo. En al doende bromt de fotograaf een verminkte versie van een mooi oud liedje: hoe sterk is de eenzame fiets? Hij kent alleen de eerste regel.

februari 2016

( Zie foto's onder 'Series')